|
In de westelijke travee van de van de diepere middelste straalkapel is een bijzondere hangende kraagsteen aangebracht (s8). De zeshoekige steen heeft evenzoveel nissen, waarin kleine beelden zouden kunnen staan. De beeldnissen worden bekroond met weelderige hogels op de wimbergen, waarin een opengewerkte driepas. Onder de voetstukken hangt een met koolbladeren versierde toot, waaronder als beëindiging een bloem is gebeeldhouwd. De fraaie hangende sluitteen is het best vergelijkbaar met een houten exemplaar in de Sint-Niklaaskapel van de Diestse Sint-Sulpitiuskerk, die tussen 1390 en 1402 moet worden gedateerd.200 In Luik en omgeving, maar ook in het noorden van Frankrijk, zoals in de kathedraal van Senlis, komen hangende sluitstenen veelvuldig voor, maar daarbij moet worden aangetekend dat deze voornamelijk aan het einde van de vijftiende en het begin van de zestiende eeuw moeten worden gedateerd en dus aanzienlijk jonger zijn dan de exemplaren in Den Bosch en Diest. | 143 |
| Noten | |
| 200. | Halflants 1992, 68-69; Van der Vaart 1990, 436-437. |
Ronald Glaudemans, De Sint-Jan te 's-Hertogenbosch : Bouwgeschiedenis en bouwsculptuur 1250-1550 (2017) 143
|
In de middelste straalkapel, die een travee dieper is, heeft het straalgewelf in de sluiting een hangende sluitsteen in de vorm van een langwerpig achtkant met nistraceringen. Het vertoont een treffende overeenkomst met de sluitsteen in de Sint Nicolaaskapel van de Sint Sulpitiuskerk in Diest, de zuidelijke straalkapel, vóór 1395 tot stand gekomen. | 263 |
C. Peeters, De Sint Janskathedraal te 's-Hertogenbosch (1985) 263
Ronald Glaudemans, De Sint-Jan te 's-Hertogenbosch : Bouwgeschiedenis en bouwsculptuur 1250-1550 (2017) 142 (afb. 70a-c), 143
A.M. Koldeweij, In Buscoducis : Bijdragen (1990) 436
C. Peeters, De Sint Janskathedraal te 's-Hertogenbosch (1985) 263
F.J. van der Vaart, 'Beeldhouwers uit de bouwloods van de Sint Jan : De sluitstenen' in: In Buscoducis Bijdragen (1990) 436-437