|
Iconografie: gekleed in toga, met lange baard en twee hoorns op het hoofd. In de linkerhand houdt hij de wetstafels waarop hij met zijn rechterhand wijst. De oud-testamentische profeet en grote wetgever Mozes wordt beschouwd als grondlegger van het zelfstandig volksbestaan van de Israëlieten. Hij was hun leider bij de uittocht uit Egypte in de dertiende eeuw vóór Christus onder farao Ramses II. Mozes was uit Hebreeuwse ouders in Egypte geboren en, na op wonderlijke wijze aan de dood te zijn ontsnapt, opgevoed aan het Egyptische hof. Volwassen geworden schaarde hij zich weer aan de zijde van zijn eigen volk dat hij na een aantal incidenten, waaronder de bekende tien plagen, uit Egypte leidde. Het Joodse volk maakte een tocht van veertig jaar door de woestijn en toen het zich tenslotte te Kanaän vestigde, was de leiding overgenomen door Mozes’ dienaar Jozua. Als straf voor zijn twijfel aan Jaweh’s grootmoedigheid, mocht Mozes niet zelf zijn volk in het beloofde land binnenleiden. Kort tevoren stierf hij op de berg Nebo in het zicht van Kanaän. Het graf van Mozes, die 120 jaar oud werd is nooit teruggevonden. | 131 |
125 Heiligenbeelden in de St. Janskathedraal te 's-Hertogenbosch (1984) 131
| 1984 |
A.M. Koldeweij en F.J. van der VaartDe 125 beelden: ikonografie en heiligenlevens125 Heiligenbeelden in de St. Janskathedraal te 's-Hertogenbosch (1984) 131 |
Nomina Benefactorum, qui insigne aliquod ornamentum dederunt Cathedrali (1856-1944) 15
Harry Boekwijt, Ronald Glaudemans en Wim Hagemans, De Sint-Janskathedraal van 's-Hertogenbosch (2010) 128, 146