|
Iconografie: gekroonde en gesluierde vrouw; in haar rechterhand voert ze de scepter, op de linkerhand draagt ze een kerkmodel. Mathilde werd omstreeks het jaar 900 geboren te Egern en opgevoed in het klooster Helford. In 909 werd ze uitgehuwelijkt aan Hendrik de Vogelaar, die negen jaar later tot Duitse keizer werd gekroond. Hendrik en Mathilde kregen drie zonen. Mathilda was haar onderdanen zeer toegedaan en zette zich in voor armen en zieken. Volgens de legende was ze bovendien een goede huisvrouw, die op haar reizen zelfs het spinrokken meenam. Mathilde stichtte verscheidene kloosters, waarvan dat te Quedlinburg het bekendste is. Na de dood van haar man, voerden haar zonen Otto en Hendrik een felle machtsstrijd. Mathilde schaarde zich aan de zijde van haar jongste zoon Hendrik. Deze werd hertog van Beieren, Otto volgde zijn vader op als heerser over het Duitse keizerrijk. Mathilde raakte bij haar beide heerszuchtige zonen in onmin, waarop ze zich, verstoken van al haar bezittingen, in een klooster terugtrok. Op het eind van haar leven verzoenden Otto en Hendrik zich weer met hun moeder. Mathilde stierf op 14 maart 968 en werd in het graf van haar man Hendrik de Vogelaar, bijgezet in de crypte van de dom van Quedlinburg. | 99 |
125 Heiligenbeelden in de St. Janskathedraal te 's-Hertogenbosch (1984) 99
| 1984 |
A.M. Koldeweij en F.J. van der VaartDe 125 beelden: ikonografie en heiligenlevens125 Heiligenbeelden in de St. Janskathedraal te 's-Hertogenbosch (1984) 99 |
Nomina Benefactorum, qui insigne aliquod ornamentum dederunt Cathedrali (1856-1944) 101
Jo Claes, Alfons Claes en Kathy Vincke, Sanctus : Meer dan 500 heiligen herkennen (2004) 28