|
Iconografie: abt die in de linkerhand zijn abtsstaf vasthoudt en met de rechterhand het gebaar maakt te zwijgen. Aan zijn linkervoet zit een raaf met een brood in de snavel. Benedictus kan, als stichter van de naar hem genoemde orde van de benedictijnen, beschouwd worden als de grondlegger van het westerse kloosterleven. Hij werd omstreeks 480 te Nursia in Umbrië geboren. Op zijn veertiende jaar zocht hij de eenzaamheid op en trok zich terug als kluizenaar in een spelonk bij Subiaco. Volgens de legende ontving hij daar op wonderbaarlijke wijze zijn voedsel van een raaf. Later werd hij tot overste gekozen van een in de nabijheid gelegen klooster, dat echter al spoedig door hem werd verlaten omdat de monnikken zijn strenge leiding niet accepteerden. In 515 stelde Benedictus zijn kloosterregel samen, die voor het eerst in 529 werd toegepast in het door hem gestichte klooster op de Montecassino. De regel van Benedictus was milder dan de oosterse kloosterregels. Naast handenarbeid wordt er de geestelijke arbeid zoals de studie, het lezen en copiëren van boeken, in benadrukt. Benedictus stierf op 21 maart van het jaar 547 te Montecassino. Zijn relikwieën werden in 653 overgebracht naar St. Benoît-sur-Loire. De vinger op de mond verwijst naar de beginwoorden van de proloog van zijn beroemde regel: luister, zoon, naar de richtlijnen van de Meester. | 68 |
125 Heiligenbeelden in de St. Janskathedraal te 's-Hertogenbosch (1984) 68
| 1984 |
A.M. Koldeweij en F.J. van der VaartDe 125 beelden: ikonografie en heiligenlevens125 Heiligenbeelden in de St. Janskathedraal te 's-Hertogenbosch (1984) 68 |
Jo Claes, Alfons Claes en Kathy Vincke, Sanctus : Meer dan 500 heiligen herkennen (2004) 211-212
Jan Mosmans, De St Janskerk te 's-Hertogenbosch (1931) 534-535
Paul Spapens, Kees van Kemenade, 366 Heiligendagen (2005) 130-131