Genoemde echtelieden de Lorié-Marcadel hadden deze kinderen: Anna Amelia, echtgenoote, eerst van Samuel Menssingh, sergeant, daarna, sedert 1671, van Willem Nanninck, kapitein in het Regiment Kirck Patrick; Pierre; Daniël en Madeleine de Lorié; de drie laatstgenoemden hunner stonden 4 November 1667 (Reg. no. 448 f. 50) hunne aandeelen in dit huis, dat alstoen omschreven werd als: huys, erve, hoff ende stallingh, af aan hunne genoemde zuster, wier laatstgenoemde man, na het een tijdlang te hebben bewoond, het 25 November 1694 (Reg. no. 509 f. 112 vso) verkocht aan Willem of Guilelmo en aan Ignatius of Ignatio van Bree, bankiers te den Bosch, zonen van Dirk en Elisabeth van Niel; het werd toen gezegd te zijn: huis met erf, zijdelkamer, tuin, plaats en achterhuis, staande in de Verwerstraat tusschen het huis van wijlen David van den Velde, ridder, Marktwaarts ex uno en het huis de Blauwe hand, toebehoorende aan Marie de Lelye, weduwe van Joris van der Borght, ex alio en zich uitstrekkende tot aan de Dieze. Zij braken af het achterhuis van dit huis, dat een stal was geweest en door middel van eene galerij, welke langs den muur van het huis de Blauwe hand liep, met hun voorhuis was verbonden, en bouwden er een nieuw achterhuis voor in de plaats.

Van laatstgenoemde koopers kwam dit huis evenals het daarnaast staand huis St. Anna door vererving aan mr. Amandus van Bree; Guielmus en Hermanus van Bree; Theodora of Dorothea de Laure, weduwe van Guillaume of Pieter Guillelmo van Bree; Johan Theodoor, Johan Herman en Maria Elisabeth van Bree 2). Zij verkochten 1 April 1761 (Reg. no. 584 f. 203 vso) dit huis, mitsgaders de Roomsche kerk, so als

Toen nu wijlen Jhr. Mr. Leopoldus Boudewijn Constantinus Lodewijk van Sasse van Ysselt, auditeur-militair te den Bosch, in 1861 dit huis gekocht had, deed hij het achterhuis daarvan, dat tot Roomsche kerk gediend had doch daarvan geen enkel kenmerk bezat, tot aan den grond toe afbreken en vergrootte met het erf daarvan den tuin van dit huis. Schutjes schreef in zijn Bisdom van 's Bosch IV p. 292 van deze kerk: „van de bidplaats der Jesuiten in de Verwerstraat weet men de plaats niet meer aan te wijzen; zij werd in 1720 door hen ontruimd en is na 1731 vernietigd”. Thans staat deze plaats door het vorenstaande vrij wel vast.

In gezegden tuin liggen, zooals wij in Dl. I blz. 23 reeds zagen, de fondamenten van eenen vestingmuur en wel tusschen het huis de Wildeman en de plaats, waar de bidplaats eens stond; hij liep, zooals wij t.a.p. eveneens zagen, uit de richting van de Fonteinstraat naar de achter meergezegden tuin stroomende Dieze.

Dat die muur werkelijk gediend heeft ter verdediging van den Bosch en alzoo betrof eene uitbreiding van die stad, waarvan hare kronijkschrijvers, voor zooverre die tot dusverre bekend waren, geene melding maken, wordt aannemelijk gemaakt door de navolgende passage uit een door Dr. C.F.Xav. Smits onlangs gevonden handschrift van ongeveer het jaar 1625, dat door een Jezuit, die met de geschiedenis van den Bosch uitstekend vertrouwd was en, gelijk uit den tekst blijkt, in de Verwerstraat woonde, geschreven is: cum civitas Silvaducensis ... adhuc angustis terminis contineretur, locus, qui postea muris cinctus fuit et plateae a tinctoribus nomen dedit ...; in hoc loco (Verwerstraat n.l.), dum adhuc extra muros esset, quidam viri, in pietatis cultum consentientes, anno Domini 1196 ... sibi habitaculum (dat der Bogarden n.l.) delegerunt.”