Zooals wij hiervoren reeds zagen staat naast het huis het Gulden Hoofd het huis, dat oudtijds genaamd was de Drie witte Rozen; het is thans genummerd 5; in 1612 werd het uit de nalatenschappen van de echtelieden Gijsbert Kuysten en Susanna van Gasteren Jacobsdochter toebedeeld aan hunne kinderen Henrick Kuysten en Jacomina Kuysten, de huisvrouw van Wilhelm van den Hovel.

Hiernaast had men voorheen staan de huizen, genaamd de Regenboog, het Klein paradijs en het Groot paradijs, op de plaats waarvan thans staat het winkelhuis van Jos. Meyring.

Voor het huis de Regenboog stond in 1579 geschaard het Schermersgilde vóór dat het ten strijde zoude trekken tegen de Katholieken van den Bosch 1). Over dat gilde deelt Van Heurn in zijne Beschrijving het volgende mede: „Het Schermersgilde werd in het jaar 1577 opgerigt; het was van korten duur, omdat 's Hertogenbosch zich twee jaaren daarna

Ik denk om die rede, dat eigenlijk dit gilde of genootschap het Beschermersgilde en, by verkorting, het Schermersgilde genaamt zy.

Deeze uitgeweekene en wederom teruggekoomene burgers hadden na derzelver uitwyking uit de stad onder den Prinse van Oranje gediend en waren in de krijgskunde zeer ervaren en indien alle de burgerye ende oversten gebruik van dit Gilde gemaakt hadden, zouden zy de stad tegen allen onheil, welke haar in het vervolg overkwam, hebben kunnen verdedigen 2), maar de zaak was anders beschooren; men weiger-

Dr. Meindersma geeft echter in Taxandria XVII p. 309 over dit gilde de volgende lezing: „Spoedig nadat in September 1577 de Duitsche bezetting den Bosch, die daarvan veel te lijden had, verlaten had, werd aldaar een vrijcorps opgericht, geheeten „die Schermschoel” of „die jonghe Borst van die Schermschoel", door tegenstanders genoemd: „schelmschoel"; meestal wordt dit corps aangeduid als het Schermersgilde; kapitein er van was Symon Bacx, bijgenaamd „Cuerckenruyter”. In het vaandel van dit corps stond de beeldtenis van den H. Michael met het devies „pro aris et focis". Naar deze beeldtenis werd het korps ook geheeten „St. Michielsgilde”. De meeste zijner leden waren jongelieden, die in de voorgaande jaren buitenslands hadden vertoefd of als soldaten onder den Prins van Oranje gediend. De Hervormden hadden in dit corps hun grootsten steun. Schoockius deelt mede, dat een schrijver mr. Henricus Agylaeus schamper noemt, gladiatoriae factionis apud Sylvaeducenses dux et antesignanus"; nu de ziel was hij er zeker van."

Van Heurn gaf in zijne Historie II eene reproductie van de schilderij, welke het gevecht, dat het Schermersgilde in 1579 tegen de Katholieken van den Bosch leverde, voorstelt. Hij vermeent in zijne Beschrijving, dat die schilderij gestaan heeft op het altaar, dat vóór het huis de Regenboog werd

In het huis het klein Paradijs woonde in 1542 Robbrecht den beeldsnyder; het huis het Groot Paradijs werd in 1559, als wanneer het gezegd werd te staan tusschen het Spoirenstraetken en het huis van Peter de Becker, toebedeeld aan Willem Potteye Philipszoon als man Mariken, de dochter van Dirck Mathijszoon en Gertrud, de dochter van Henrick Keyts; den 7 Februari 1590 (Reg. n°. 246 f. 223) kocht Nycolaus, zoon van Herman Snelle van Swoll, de 1/2 van laatstbedoeld huis van Jan Kemp Arnoldszoon als man Christina, dochter van Henrick Albertszn en Gudula, de dochter van Philip Reynderszn Potteye en Anna, c.s.; en den 2 Juni 1644 verkocht Herman Steenhuysen het aan Jan Gijsbertszn van Geffen, wiens kleindochter Judith van Geffen weduwe van Godefroi Terbeek van Loosvelt het 5 Mei 1728 weder verkocht aan Gijsbert van Ryn, burger van den Bosch; in 1744 brak een groote brand er in uit, die zoowel

Tusschen het huis het Groot Paradijs en het aan de overzijde der Minderbroederstraat gestaan hebbend hoekhuis de Gulden tralie stond oudtijds eene poort, die toegang gaf tot het voormalig Minderbroedersklooster 4).