|
Dode Nieuwstraat 8 en 10
Deze twee panden zijn in 1987 vóór de sloop bouwhistorisch gedocumenteerd. Beide huizen zijn gelijktijdig in 1645 gebouwd met gebruikmaking van twee muren van de kloosterbebouwing. De rechter zijmuur is de kopgevel van de 15de-eeuwse kloostervleugel die grensde aan de kloostergang. In de muur zaten bouwsporen van een stookplaats en een doorgang naar het noordelijk ervan gelegen gebouw. Het peil van de begane grond dat bij de kloostergebouwen hoorde lag circa 1,30 m beneden het huidige maaiveld. De achtermuur van de pandjes werd gevormd door een zijmuur van dezelfde vleugel. Beide kloostermuren bleken niet in verband met elkaar te staan, wat op twee bouwfasen wijst.
De pandjes hadden een gespiegelde plattegrond. Ze waren voorzien van een kleine uitbouw aan de achterzijde, waarvan die van het linker huis nummer 8 voorzien was van een keldertje. Of dit ook bij het rechter pand het geval is geweest, kon niet worden vastgesteld. De balklagen waren enkelvoudig. Ze kunnen in de 19de eeuw, tijdens een ingrijpende verbouwing zijn vernieuwd. De langskappen met grenen dekbalkjukken en schaarspanten dateerden nog uit de 17de eeuw. De voorgevels waren op de fundering van de kloostervleugel
| 447 |
gebouwd. Voor elk van de twee gevels is 1/3 van de prijs van 7.500 Brakelse stenen subsidie verleend.
| 448 |
| Literatuur |
| | GAHt, Oud archief, doos 368, a 16; vSvY I, 195. |
A. van Drunen, 's-Hertogenbosch van straet tot stroom (Zwolle - Zeist 2006) 447-448
|
