Volgens het testament van Thomas van Geffen bestaat er in 1423 in de Hinthamerstraat een klooster van de Zusters van Orthen. Deze zusters leggen geen geloften af, maar leiden een gemeenzaam leven volgens de statuten van het kapittel van Windesheim.

Het klooster van deze Zusters van het Gemene Leven ontleent haar naam en haar oorsprong aan ridder Johan van Orthen, de stichter van het convent, die bij testament in 1409 zijn goederen bestemt voor de stichting van dit klooster.

De patroonheilige van het klooster is St.-Andreas. De zusters voorzien in hun eigen onderhoud door het weven van linnen. Dit konden zij doen, zonder daarvoor de stedelijke belastingen te betalen. Dit leidde in de loop der eeuwen tot hevige conflicten tussen deze zusters en het Weversgilde, dat wèl belasting moest betalen.

In het begin gaat het bijzonder voorspoedig met het klooster. Er wordt gesproken over een aantal van 700 zusters in de beginjaren. Maar langzamerhand zal dit aantal teruglopen. In 1481 zijn het er nog maar 400, in 1526: 250, in 1629: 104. Behalve deze zusters kende het klooster ook fraters: het was een zogenaamd dubbelconvent. Maar heel veel fraters heeft het klooster nooit gekend; in 1629 waren het er nog maar vier.

Tijdens de vergadering van de ridders van het Gulden Vlies in 1481 te 's-Hertogenbosch, verbleven hertogin Maria van Bourgondië en haar zoontje Filips de Schone in het klooster van de Zusters van Orthen. Het moeten de meest hoge gasten in de loop der eeuwen geweest zijn.

Na de verovering in 1629 door Frederik Hendrik mochten er geen nieuwe zusters meer worden aangenomen. De vrouwen moesten langzamerhand uitsterven; de mannelijke religieuzen moesten de stad verlaten. In 1670 overleed de laatste zuster van het klooster.

Na 1629 werden de kloostergoederen verkaveld en verkocht. Langzamerhand verdwenen de verschillende gebouwen. In onze twintigste eeuw stonden er nog het materhuis, het poortgebouw en een ander pand. Het materhuis verdween tijdens de Tweede Wereldoorlog; het werd gesloopt om voldoende brandhout te verkrijgen. Het poortgebouw stortte omstreeks 1950 in elkaar. Het zou daarna gereconstrueerd worden. Van het middeleeuwse complex resteert ons momenteel alleen nog maar 'het Pand', een vijftiende eeuws gebouw, gelegen aan het eind van de Louwse Poort.

Het kooster van de Zusters van Orthen lag oorspronkelijk achter de Binnendieze en strekte zich uit tot aan de stadsmuren bij de Noordwal. Dwars door dit terrein is de Zuid-Willemsvaart gegraven. Thans is het de straat tussen de Hinthamerstraat en tevens de naam van het hofje op de plek waar eens het klooster stond. Dit hofje dateert van vlak na de Tweede Wereldoorlog. De vier jaar geleden gerenoveerde woningen bieden huisvesting aan bejaarden. In het gereconstrueerde poortgebouw is momenteel een jeugdsociëteit gevestigd. Vlak vóór dit poortgebouw zijn aan de straat (en aan de Louwse Poort) nieuwe huizen gebouwd. Het zijn in totaal 13 eengezinswoningen, gebouwd als een houtskeletbouwproject. Ze werden ontworpen door de architect Barry Stavert. Dit soort woningen is bijzonder goed geïsoleerd tegen lawaai en is bovendien zuinig in energiegebruik. In april 1986 werden de woningen opgeleverd.