Tussen koninginnedag en de herdenking van de Tweede Wereldoorlog, 4 en 5 mei, besteden we aandacht in deze rubriek aan het Julianaplein. Op 30 april 1909 is prinses Juliana geboren als dochter van Koningen Wilhelmina en Prins Hendrik. De Bossche gemeenteraad nam in zijn vergadering van 27 mei van dat jaar, de eerste vergadering ná deze geboorte, de gelegenheid te baat om een straat naar de jonggeborene te noemen: het Oranje-Nassauplein werd herdoopt tot Julianaplein.

Niet altijd heeft dit plein deze naam behouden. Gedurende de Tweede Wereldoorlog mochten er geen straten genoemd zijn naar levende leden van het Koninklijk Huis. Het Julianaplein kreeg weer een andere naam: Prins Mauritsplein; genoemd naar de zoon van Willem I de Zwijger en halfbroer van Frederik Hendrik. Nadat in oktober 1944 Den Bosch bevrijd was kreeg het plein op 31 oktober de naam terug van Julianaplein.

Het was een echt plein sedert de aanleg ervan in het begin van deze eeuw. Een parkachtige aanleg met grote bomen, terwijl in dit parkje het H. Hart monument een plaats vond. Later zou het monument verplaatst worden naar het Emmaplein.

Deze verplaatsing was noodzakelijk, omdat het doorgaande verkeer door de wijk Het Zand werd geleid. Vóór 1939 moesten de automobilisten die vanuit Tilburg of Eindhoven richting Utrecht reden, dwars door de Vughterstraat, langs de Markt, Hoge Steenweg, Orthenstraat, Jan Heinsstraat en Citadellaan naar het noorden. Toen in 1939 de brug over de Dieze gereed kwam, kon het doorgaand verkeer de binnenstad mijden en via Het Zand sneller het doel bereiken. Dat hield wel in, dat de parkachtige aanleg van Koningsweg, Julianaplein, Oranje-Nassaulaan, Koninginnenlaan en Emmaplein verdween en plaats moest maken voor het moderne snelverkeer. Momenteel in het Juliana'plein' een echt verkeersplein geworden.

Het eerste bezoek dat Juliana als koningen aan Den Bosch bracht, had plaats op 6 en 7 september 1949. Burgemeester Loeff en commissaris van de Koningin De Quay heetten het koninklijk paar welkom. 's Avonds was er in het Casino het Brabantse spel "Feest van Brabancia", geschreven door Harrie Beex en geregiseerd door Kees Spierings. Teruggekeerd in het Gouvernement zouden de gasten nog een zanghulde van Bosschenaren ontvangen. Op woensdag 7 september vond er opnieuw een rijtoer door de stad plaats, vóór het stadhuis was een kinderaubade te horen. Toon van Balkom speelde opnieuw op het carillon van de Sint-Jan (wat hij de dag tevoren eveneens gedaan had), terwijl de Bossche muziekkorpsen op verschillende plaatsen in de binnenstad stonden opgesteld.

Die middag vertrokken de gasten weer via de Pettelaarsweg richting Sint-Michielsgestel. Ook een aantal andere Brabantse dorpen en steden werd aangedaan. Al was de koningin reeds verdwenen uit Den Bosch, de festiviteiten bleven doorgaan. Met onder meer 's avonds een openluchtbioscoop op de Markt en later nog een grote taptoe van de Koninklijke Harmonie.