Het is geen pretje om in een gevangenis te zitten, maar dit is toch zelfs onze bisschop Ophovius een overkomen.

Het gebeurde in het begin van de zeventiende eeuw. Het Twaalfjarig Bestand (1609-1621) was juist afgelopen en de vijandelijkheden begonnen weer tijdens wat later de Tachtigjarige Oorlog genoemd zou worden.

Michael Ophovius was geboren in Den Bosch, in de Fonteinstraat 2. In 1622 woonde hij in Antwerpen en in die stad overleed toen zijn broer Nicolaas. Om de nalatenschap van zijn broer te regelen vertrok Michael in februari 1623 naar zijn geboortestad. Isabella, Aartshertogin, gaf hem toen een netelige opdracht mee. Zij had vernomen dat Willem Adriaan van Horne, de militaire gouverneur van het stadje Heusden, genegen was de zijde van de Spaanse koning te kiezen.

Ophovius vertrok naar 's-Hertogenbosch en deelde de eventuele plannen van Van Horne aan de Bossche gouverneur Van Grobbendonck mee. Aangekomen in Heusden verklaarde hij met Van Horne te willen praten over de aankoop van een stuk land. Toen hij hem onder vier ogen sprak, vroeg hij of hij inderdaad wilde overlopen en deed tegelijk het aanbod van de aartshertogin als Van Horne de stad en het kasteel van Heusden zou overdragen, kreeg hij het Graafschap Hoorn, hij zou ridder in de Orde van het Gulden Vlies worden en kreeg een groot geldbedrag.

Isabella was verkeerd geïnformeerd. Woedend zei Van Horne tegen Ophovius: „Al waer 't dat hem alle de schatten des Conincx van Spaengien voorgedragen en gepresenteert werden, dat men tot ghenen verader maken soude.”

Ophovius werd gevangen gezet in Heusden en na ongeveer anderhalve maand - op 2 april 1623 - overgebracht naar de Gevangenpoort in Den Haag. Zowel de Staten Generaal als de Staten van Holland namen de zaak hoog op. De geestelijke wilde immers een Staatse gezagdrager overhalen om over te lopen. En landverraad was een zwaar misdrijf. Toen op 5 mei 1623 de remonstrantse predikant Hendrik Slatius in Den Haag onthoofd werd, eiste het gepeupel ook de dood van Ophovius.

Isabelle deed haar uiterste best om Ophovius te bevrijden. De Engelse koning Jacobus bemiddelde zelfs in deze kwestie.

Na een gevangenschap van 21 maanden, op 26 november 1624, kwam Ophovius vrij. In een brief deelde hij later mee dat men hem nog had getracht het katholieke geloof af te laten zweren. „Men deed mij met de voornaemsten onder de ketters en hunne ministers over geloofszaken twistredenen.” Zover is het niet gekomen. Na het overlijden in 1625 van Zoesius werd een jaar later Ophovius tot bisschop in zijn geboortestad Den Bosch benoemd.