Hoofdmenu

Artikelen    
Verhalen en legenden    
afb.

Domien van Gent ('s-Hertogenbosch 1917 - 1979 's-Hertogenbosch)

Pseudoniemen: Ad Marefkes en Dokus Cent. Gymnasium bij Franciscanen in Venray en Augustijnen Eindhoven, studeerde aan Koninklijke Academie voor Kunsten in 's-Hertogenbosch van 1937-1939, en aan de Kon. Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen van 1939-1942; ziekbed van 1942-1945, vanaf 1946 free-lance kunstcriticus bij o.a. Provinciaal Noordbrabantse Courant Het Huisgezin, voorloper van Brabants Dagblad; van 1949 correspondent-kunstcriticus bij het dagblad Het Vrije Volk, editie Zuid-Nederland. Sinds de vijftiger jaren promotor, organisator en inrichter van tentoonstellingen en coördinator tussen kunstenaars en opdrachtgevers; werd aangesteld als hoofd tentoonstellingsdienst van het Provinciaal Genootschap voor Kunsten en Wetenschappen in Noord-Brabant; in 1971 -na een conflict- uit deze functie getreden; sindsdien 'los werkman' in dienst van de Muze, richtte nog diverse tentoonstellingen in, trok heel Brabant door met een tentoonstelling over de Brabantse monumenten in het Monumentenjaar 1975. Domien van Gent legde een grote verzameling van moderne kunst uit Brabant aan, alsmede een grote collectie kikkers, symbool van de carnavalsstad Oeteldonk. Onder overgrote belangstelling werd in maart 1979 afscheid van Domien van Gent genomen. Bij wijze van eerbetoon werd in mei 1980 een tentoonstelling samengesteld uit de nagelaten collectie, bestaande uit schilderijen, tekeningen, grafiek en objecten van voornamelijk Brabantse kunstenaars en enige werken van Domien zelf; het werd een hommage aan Domien van Gent in kasteel Nemelaer te Haaren.
Encyclopedie van Noord-Brabant 2 (1985) 41

Domien van Gent: los werkman in dienst van muze
Door Henny Molhuysen

In april 1983, bijna vijf jaar geleden, begon het Brabants Dagblad de rubriek 'Oe gotte kèk doar' met een foto met twee stenen en deze tekst. Dit 'monumentje' was een van de vele ideeën van 'Blokopener' en 'los werkman in dienst van de muze' Domien van Gent (1917-1979). Zijn idee was het om meer van dergelijke teksten in de stad te plaatsen. Echter, bij de juist gereedgekomen restauratie van het hoekpand Molenstraat/Sint Jansstraat zijn deze stenen verdwenen...
Domien van Gent werd als zoon van een boekhandelaar in 1917 in Den Bosch geboren. Hij volgde een opleiding aan de Antwerpse kunstacademie er werd na de oorlog kunstcriticus bij verschillende bladen.
Daarnaast organiseerde hij tentoonstellingen. Dit leidde ertoe dat hij in 1956 tot hoofd (en enige medewerker) werd benoemd van de tentoonstellingsdienst van het Provinciaal Genootschap van Kunsten en Wetenschappen in Noord-Brabant. Voor de honderden tentoonstellingen die hij maakte, zocht hij zelf de kunstenaar uit, doorzocht hij honderden ateliers, verzorgde hij het drukwerk, richtte deze tentoonstellingen in en leidde de bezoeker zelf rond.
In de elf jaar dat hij deze functie uitoefende organiseerde hij 380 tentoonstellingen in 92 Brabantse gemeenten. Soms moest hij op één dag op drie verschillende plaatsen zijn. In deze periode heeft hij de Brabanders kennis laten maken met de moderne kunst. Vooral door zijn contacten met scholen confronteerde hij de kinderen ermee. In 1975 werd Domien aangezocht om in verband met het Monumentenjaar een tentoonstelling in de provincie te presenteren. Gedurende één jaar ontving hij 35.000 bezoekers, waaronder 12.000 schoolkinderen. Er werden 33 gemeenten aangedaan met de expositie 'Monument en Brabant'.
In het officiële verslag van dit Monumentenjaar staat dat 'Domien van Gent op de van hem bekende wijze met de tentoonstelling rondtrok'. Iets verder: „Op enkele plaatsen ontstonden er conflicten rond tentoonstelling en begeleiding, doch deze werden naar vermogen in der minne opgelost”.
Logisch dat er conflicten ontstonden, want Domien had voor iedere gemeente een eigen inbreng verzorgd, waarin die gemeente op haar eigen missers (het slopen van monumenten) uit een recent verleden werd gewezen. De gemeentelijke bestuurders stelden dat niet zo erg op prijs. Er kwamen dan ook krantekoppen als 'Best is Domien van Gent meer dan zat'. In dit artikel schreef de verslaggever ondermeer: „Schokkend vonden ook de bezoekere de manier waarop Van Gent zijn homoseksualiteit uitdroeg.”
Hierop reageerde Domien zeer fel met een ingezonden stuk, waarop de redactie ijlings excuses maakte wegens het 'onzorgvuldig handelen' van een correspondent. Domien schreef: „Schokkend vind ik het zelf ook in zoverre, dat ik uit uw publicatie moest vernemen dat ik zo zou zijn. Ik was daar niet eerder van op de hoogte, noch heeft ooit iemand mij dat gezegd.” En: „Een minder aangenaam gevolg van de aantijging voor mijn persoon is, dat tal van aangename relaties van hetero-aard zoals dat heet, zorgvuldig passend bij mijn vrijgezellenstaat, kwetsbaar en wel, mogelijk hier en daar lichtelijk verstoord zouden kunnen raken.”


Brabants Dagblad woensdag 3 februari 1988
 

1977

Redactie

Domien van Gent 60 jaar
Brabants Dagblad woensdag 31 augustus 1977
1979

Ton Frenken

Domien van Gent confronteerde Brabant met het nieuwe. Een 'blikopener' voor de kunst
Brabants Dagblad maandag 19 maart 1979
1979

Redactie

Domien van Gent
Het Stadsblad 21 maart 1979
1979

Redactie

Domien van Gent overleden
Bossche Omroep 21 maart 1979
1980

Ton Frenken

Expositie van bonte collectie in kasteel Nemelaer. Hommage aan Domien van Gent
Brabants Dagblad zaterdag 10 mei 1980
1988

Henny Molhuysen

Verhalen en legenden : Domien van Gent: los werkman in dienst van muze
Brabants Dagblad woensdag 3 februari 1988 (foto)
1992

Frans van Gaal, Patrick Timmermans

'En dagge bedankt zijt, dè witte!'. Namen van straten, pleinen en gebouwen, tegen de Dieze-stroom in (concept)
s.n. (s.l. 1992)
1997

Gerard Monté

Literaire wandelroute 's-Hertogenbosch
Het Noordbrabants Genootschap ('s-Hertogenbosch 1997)
2000

Marjan Vonk

Luc van Gent onthult klein monument
KringNieuws 1 (2000) 4
2004

Nik de Vries

Spreuken van Domien
KringNieuws 3 (2004) 5