|
Stoomkoekfabriek 'De Klok'
Door Henny Molhuysen
De maand december is bijna ten einde. Na het snoepen met Sinterklaas en vele eten met Kerstmis zal het bij de meesten wat rustiger aan gedaan worden. De 'goede tijden' voor de banketbakkers zijn weer even voorbij. Laten we eens kijken naar zo'n oude koek- en banketbakkerij, die eens gevestigd was achter de voorgevel van: Vughterstraat 69-71.
Op 1 mei 1872 was de koekbakker L.M. Labermont (1828-1902) naar de Vughterstraat verhuisd. Voordien had hij zeven jaar een bakkerij in de Karrenstraat gehad, nu koos hij voor een nieuwe stek, op de hoek van de Vughterstraat en de Postelstraat, in het pand De Klok. In de drukke decemberperiode werden de kinderen dikwijls ingeschakeld bij de werkzaamheden. Eén van zijn dochters, de in 1868 geboren Elisabeth, beschreef in 1939 deze arbeid.
„Omstreeks St.-Nikolaas was de drukte buitengewoon. De boterletters van 'De Klok' waren bekend en geliefd om hunne zuivere samenstelling van de puikste soort amandelen (Siciliaanse) en natuurboter. Er werden behalve de vele gewone van een pond verscheidene besteld van vier á vijf pond zwaar. Ook vele gestichten en kantoren waren dan flinke afnemers van onze boterletters voor de eerste klaspatiënten en kantoorpersoneel. Evenzo ging het met de honingtaaitaai en amandelspeculatie. Veel deftige familie's zowel van buiten als van binnen de stad deden die met de grootste hoeveelheden op voor hunne huishouding of lieten die naar familieleden of kennissen door ons verzenden. Bij die orders waren dikwijls taaitaaipoppen van acht à tien pond zwaar.”
En ze haalde zelfs voor haar 'oude' herinneringen op uit de negentiende eeuw: „In de eerste jaren van het bestaan der zaak werd hier ook nog gedaan aan het 'vergulden' van speculatiepoppen en figuren, geheel op dezelfde manier als Nicolaas Beets dat zoo aardig heeft beschreven in zijne Camera Obscura. Ook in 'De Klok' werden de meisjes, kennissen, nichtjes en buurmeisjes gevraagd gebruik gemaakt. Het ging er dan vroolijk en gemoedelijk aan toe, waarbij echter ook meige speculatiepop gebroken werd, en na afloop werden de dames gul getrakteerd! Van lieverleden is 't gebruik van 'vergulden' in 't verval geraakt,”
Maar de koek- banketbakker Lambermont had het ook met Kerstmis en nieuwjaar nog druk. Het was in het Brabantse en Limburgse de gewoonte vaste klanten een fijne koek cadeau te doen (sommigen gaven een krentenmik). Vele winkeliers vonden dan ook De Klok om er hun inkopen te doen. Particulieren kochten in deze perioe hun kerstkransen, appelbollen en saucijzenbroodjes.
De banketbakkerij bleef in de Vughterstraat, terwijl in 1896 aan de Zuid Willemsvaart een koekfabriek werd geopend. Twee zoons Lambermont hadden de zaak inmiddels overgenomen. Maar één stierf er reeds in 1910, toen kwam de Wereldoorlog en in 1922 overleed ook de tweede broer. De zaak werd verkocht en Elisabeth Lambermont bleef nog in de Vughterstraat. Tenslotte verkocht zij in juli 1939 De Klok; een maand later verhuisde zij naar Vught en kwam een jaar later terug naar de geboortestad. In 1950 overleed zij in het bejaardenhuis bij het Carolusziekenhuis in de Jan Heinsstraat.
Brabants Dagblad donderdag 30 december 1993
|
 "body=[<b>Beschrijving:</b> De Clock<br><b>Bron:</b> Provincie Noord-Brabant]")
