|
Refugiehuis van Sint Geertruid (Spinhuiswal 1)
|
|
Het nu nog aan de Spinhuiswal gelegen huis dateert van het begin van de 16e eeuw. Aangezien een buitenlandse abdij eigenaar was kon ze haar bezit ongestoord behouden. In 1767 verkocht de abdij het complex.
Bossche Bouwstenen VI (1983) 32
|
Gemarmerd papier
Door Henny Molhuysen
We komen het pand nu binnen via de Sint-Jorisstraat. In het verleden was dat anders en konden bezoekers ook via de Spinhuiswal binnenkomen. Zo luidt ook het adres van het pand op de Rijksmonumentenlijst dat we vandaag achter de voorgevel gaan bekijken: Spinhuiswal 1.
Uit het begin van de zestiende eeuw dateert dit monument, dat gebouwd werd in opdracht van Petrus Was van de Abdij Sint-Geertruy uit Leuven. Het diende om in de roerige tijden onderdak te kunnen verschaffen aan de kloosterlingen van de abdij als de gelderse legeraanvoerder Maarten van Rossum het Brabantse platteland onveilig maakte. Zo kenden méér kloosters van dergelijke refugiehuizen in onze stad.
Na 1629 moesten vele kloosterlingen de stad verlaten en werd hun bezit geconfisceerd. Dat gebeurde niet met dit refugiehuis, omdat de stad Leuven inmiddels in 'het buitenland' lag en niet tot de Republiek behoorde. Pas anderhalve eeuw later, op 11 augustus 1767, verkocht de abdij hun eigendom aan mr. Hendrik Albert van Adrichem en aan Gerard van Luynen. Het was toen kennelijk in tweeën verdeeld, want het werd omschreven als 'huys, hof en stal en open plaats' en het ernaast gelegen 'huys en erve'. Dit laatste brandde in 1794, tijdens het beleg door de Fransen, na een bombardement af en daarom werd het bij de verkoop drie jaar later omschreven als 'een romp van een huis met zijn erf, zijnde in den jare 1794 grotendeel afgebrand'.
In de negentiende eeuw waren in het voormalige refugiehuis en het ernaast gelegen pand het kantoor en de magazijnen van de firma Lutkie en Cranenburg gevestigd. Ernaast lag de drukkerij. Het was een 'fabriek van gekleurd, gemarmerd, gebloemd en geglansd papier', er werden later speelkaarten vervaardigd, opbergmappen, kantoorportefeuilles, agenda's en albums. Hun papier was zeer bekend en behaalde prijzen op landelijke tentoonstellingen van nijverheid. Het was trouwens de enige fabriek in ons land die dit produkt maakte! De drukkerij werd afgebroken bij de aanleg van de Prins Bernhardstraat en de doorbraak naar de wal.
Het refugiehuis werd gerestaureerd en er kwam een afdeling van het ministerie van Justitie in (omdat het paleis van justitie in 1944 was verbrand).
Het voormalige refugiehuis kwam hierna in eigendom van de gemeente, echter op voorwaarde dat het stadsarchief in het pand zou worden ondergebracht. Dit werd door de gemeenteraad toegezegd, maar 'tijdelijk' zou de zojuist opgerichte Sociale Dienst er onderdak krijgen. Toen deze vertrok naar nieuwbouw aan de Kruisstraat kreeg De Artistieke Schuit huisvesting in het zestiende eeuwse monument. Vele amateur-schilders en -beeldhouwers beoefenden er onder deskundige leiding jarenlang hun hobby, tot zij op hun beurt vertrokken naar het Jeroen Boschhuis, om er samen met de muziekschool huisvesting te vinden.
Het refugiehuis van Sint Geertrui kreeg andere gebruikers. De Open Universiteit werd de nieuwe huurder. Daarmee heeft 's-Hertogenbosch toch een echte universiteit binnen haar gemeentegrenzen!
Momenteel wordt er in het Amsterdamse Rijksmuseum een tentoonstelling gehouden over 'Sierpapier'. Zouden daar ook produkten van anderhalve eeuw geleden van Lutkie en Cranenburg te bewonderen zijn? Want in 's-Hertogenbosch zijn er uit die tijd geen voorbeelden van bekend.
Brabants Dagblad donderdag 8 december 1994
|
| |
|
Petrus Was
Door Henny Molhuysen
De refugiehuizen in 's-Hertogenbosch waren een merkwaardig soort klooster. Ze hadden enkel die functie tijdens roerige tijden, als de kloosterlingen die werkzaam waren in de dorpen van de Meierij rondom 's-Hertogenbosch, naar een veilige stad vluchtten. Vooral ten tijde van de Gelderse Oorlogen, rond 1500, toen Maarten van Rossum met zijn troepen rondtrok, werden deze refugiehuizen gebouwd. De naam was ontleend aan het Franse woord refugé, dat 'vluchteling' betekent. Een aantal kloosters had zo'n toevluchtsoord, refigiehuis, in Den Bosch. Er zijn nog twee (eigenlijk anderhalf!) van deze panden over: het refugiehuis van het Eindhovense klooster Mariënhage aan de Korte Tolbrugstraat en dat van het klooster Sint-Geertrui te Leuven aan de Spinhuiswal/Sint-Jorisstraat.
Over dit laatste pand gaat ons verhaal.
Petrus Was is in 1474 geboren als de zoon van de burgemeester van Brussel, de hoofdstad van het hertogdom Brabant. Hij trad in het klooster Sint-Geertrui te Leuven in. Hij werd in het begin van de 16e eeuw zelfs abt van dit klooster. Hij zou overlijden op 14 februari 1553; hij was toen pastoor in Oisterwijk.
Petrus Was bouwde toen een refugiehuis in 's-Hertogenbosch ten behoeve van de kloosterlingen van deze abdij. Het was groter dan wat wij nu onder het refugiehuis verstaan. Ruim een eeuw nadat het gebouwd was, werd 's-Hertogenbosch door Frederik Hendrik ingenomen. Terwijl alle andere priesters moesten vluchten en hun bezit geconfisceerd werd, gebeurde dit niet met het refugiehuis; het was adelijk buitenlands bezit! In het pand bleef de rentmeester van de abdij (die de overige abdijgoederen in het noorden bestuurde) wonen. Pas in 1767 werd het gebouw verkocht.
In 1794, toen de Fransen 's-Hertogenbosch belegerden, werd de stad hevig gebombardeerd. Het voormalig refugiehuis werd getroffen en brandde voor de helft af. In het overgebleven deel vestigde zich in 1838 Christoffel Lutkie die er een handel in boeken, kantoor- en schrijfbehoeften begon. Hij was de grondlegger van het latere bedrijf Lutkie & Cranenburg en de Zuid Nederlandse Drukkerij. Dit pand werd rond 1935 aangekocht door de gemeente 's-Hertogenbosch en gerestaureerd. Nu is het in gebruik bij De Artistieke Schuit.
Terug naar de gevelsteen van Petrus Was. In 1871 breidde de gevangenis zich uit. Bij grondwerkzaamheden werd een steen gevonden met daarop een wapen. Niemand wist toen van wie dit wapen was. De steen werd ondergebracht in het museum. Toen echter de Gemeentelijke Sociale Dienst zich in het pand aan de Kruisstraat-Doode Nieuwstraat vestigde, werd een aantal gevelstenen uit het gemeentelijk bezit in een van de muren gemetseld. Het binnenterrein van de Sociale Dienst aan de Doode Nieuwstraat oplopend, kunt u deze verzameling gevelstenen aan uw linkerhand zien. Daarbij bevindt zich ook de steen met het wapen van Petrus Was. Zou kunnen krijgen in het resterende deel van 'zijn' refugiehuis aan de Spinhuiswal?
Brabants Dagblad zaterdag 7 februari 1985
|
| |
|
Spinhuiswal 1
Voormalig Refugiehuis der abdij van St.Geertrui te Leuven. Sluitgevels met steile trappen aan de korte zijden; aan de westzijde halfronde traptoren. Begin 16e eeuw. 1940-1941 gerestaureerd.
(datum: 12 januari 1989; kadastraalnr: G 6223; monumentnr: 21849)
Rijksdienst voor de Monumentenzorg 2004
|
| |
|
Het Refugiehuis der Abdij van St Geertruid te Leuven
Nos 33 en 35
Aan het einde der St. Jorisstraat stond aan dezelfde zijde als de tegenwoordige Gevangenissen het Refugiehuis der Adellijke Abdij van St. Geertruid te Leuven. Daar deze Abdij zonder eenigen twijfel eene buitenlandsehe was, zoo kon zij hier te lande na 1648 ongestoord haar refugiehuis blijven behouden. Den 11 Augustus 1767 verkocht mr Petrus Nagelmaeckers, wonende te Gorinchem, als gemachtigde van Adrianus Guielmus baron van Renesse, prelaat en andere heeren Capitularen der Adellijke Abdij van St. Geertruid te Leuven, dit huis, dat alstoen omschreven werd als volgt: a. huys, hof, stal en open plaats ten eynde van de St. Jorisstraat, ex uno, het huis van den heer Chambrier; ex alio het volgende, strekkende van de straat tot aan den Stadswal; b. huys en erve, staande ten eynde van de St. Jorisstraat, ex uno het voormelde, ex alio dat van den heer van Hanswyk, strekkende achterwaarts tot op het erf van eerstgemeld huis.
Koopers werden toen, van het sub a bedoeld huis 1) mr Hendrik Albert van Adrichem, stadhouder van den Hoogschout der stad en Meierij van den Bosch, wonende aldaar 2) en van dat sub b Gerard van Luynen, eveneens te den Bosch woonachtig; dit laatste huis brandde bij het bombardement van 1794, als gezegd, af, zooals ook nog blijkt uit eene akte van 25 Maart 1797, waarbij dat huis ten laste van genoemden van Luynen aan Theodorus Wilhelmus Prinsen, wonende te den Bosch, voor schuld werd verkocht, want daarin wordt het toch omschreven
| 410 |
als: een romp van een huis met zijn erf, zijnde in den jare 1794 grootendeels afgebrand, staande in de St. Jorisstraat tusschen het huis van den heer van Adrichem en het afgebrande huis van Samuel Hirschig en strekkende achterwaarts tegen het erf van genoemden heer van Adrichem. Thans zijn de sub a en b huizen kantoor en magazijn der firma Lutkie en Cranenburg.
Toen in 1871 van het gedeelte van het Tuchthuis, dat op het erf van de Plaats Royaal gebouwd was, gemaakt werd eene bijzondere strafgevangenis, werd in den grond daarvan gevonden het wapen van Petrus Was, abt van St. Geertruid te Leuven 3); het berust thans op het Provinciaal Genootschap van Kunsten en Wetenschappen in Noordbrabant.
| 411 |
| Noten | | 1. | In dit huis overleed de vermaarde Bossche stempelsnijder Theodorus van Berckel; hij werd van daaruit ?3 September 1808 naar de St Janskerk ten grave gedragen. | | 2. | Hij werd geboren te Pernis en huwde in 1760 met Anna Maria Beusichum van der Linden, woonachtig te Leiden. | | 3. | Hij stierf als pastoor van Oisterwijk 14 Februari 1553. |
De voorname Huizen en Gebouwen van 's-Hertogenbosch I (1910) 410-411
|
| |
| 1983 |
mr. J.A.M. Hoekx
Refugiehuis van de reguliere kanunniken van St. Augustinus te Leuven
Bossche Bouwstenen VI (1983) 32
|
| 1985 |
Henny Molhuysen
Oe gotte kèk daor : Petrus Was
Brabants Dagblad donderdag 7 februari 1985 (foto)
|
| 1994 |
Henny Molhuysen
Achter de voorgevel : Gemarmerd papier
Brabants Dagblad donderdag 8 december 1994 (foto)
|
| 1994 |
Ad van Drunen
Het refugiehuis van Sint Geertrui
's-Hertogenbosch 4 (1994) 154-155 [pdf]
|
| 2002 |
Ad van Drunen
Refugiehuis van de Abdij van Sint-Geertrui te Leuven
Kloosters en religieus leven ('s-Hertogenbosch 2002) 73-74
|
| |
|
| 19 april 2008 |
|
|
|
|
|