Hoofdmenu

Artikelen    
Kunstafbeeldingen    
Sasse van Ysselt    
Verhalen en legenden    
afb. ca 1908

Waterpoort (zuidelijk) (Herman Moerkerkplein)

De restanten van de Waterpoort vóór 1914.
Bron: Stadsarchief (0013099)
~~~
Deze poort van de eerste ommuring stond op het Herman Moerkerkplein.
~~~
Restanten van oude waterpoort XIIIA, bestaande uit twee halve ronde hoektorens waarvan de noordelijke later is opgemetseld en momenteel nog zichtbaar is. De zuidelijke toren bevindt zich bijna geheel onder het huidige maaiveld.
Gebouw van eenvoudige doch harmonische architectuur en van oudheidkundige waarde.
Bron: Ontwerp -aanvullende - monumentenlijst voor de gemeente 's-Hertogenbosch 1977
~~~
De zuidelijke waterpoort is nog gedeeltelijk aanwezig bij het Herman Moerkerkplein. Staande op de brug van het Groot-Ziekengasthuis in de Gasthuisstraat of aan het einde van de Korte Waterstraat, kan men nog het zware ronde voetstuk van de noordelijke toren van deze poort waarnemen. Bij onderzoek in 1994 is gebleken dat er in de zeventiende en in de negentiende eeuw herstellingswerkzaamheden aan hebben plaatsgevonden. Van de andere toren van de poort is onlangs weer een deel opgemetseld. De poort bezat sleuven in de torens waarin de balken konden worden neergelaten. Door een grote boom vlak boven het water te hangen, verhinderde men dat boten de stad binnen konden varen. Ook dit gegeven is onlangs in de bestrating weergegeven.
Bron: De Moerasdraak

De Gasthuistoren
286
287
288
289


De voorname Huizen en Gebouwen van 's-Hertogenbosch III (1910) 286-289
 

De Waterpoort
Door Henny Molhuysen

Fors en majestueus is de afgelopen week de toren van de uit 1225 daterende waterpoort tevoorschijn gekomen bij de restauratiewerkzaamheden aan de Binnendieze.
De uit het eind van de twaalfde eeuw daterende vestingstad 's-Hertogenbosch kreeg al spoedig na haar stichting een beschermende stenen muur om de stad tegen de vijand te beschermen. In deze vesting kwamen drie kostbare stadspoorten, waarvan de kronieken vertellen dat deze geschonken werden door de drie andere Brabantse steden: Leuven, Brussel en Antwerpen. De jonge stad kende ook twee waterpoorten.
's-Hertogenbosch was gesticht op een dekzandrug temidden van de delta van de rivieren Aa en Dommel. Deze rivieren stroomden vlak langs de huidige Markt en werden daarom gebruikt als een verdedigingsmiddel: erachter verrezen de stadmuren. Eén uitzondering: al direct werd een tak van de rivier de Aa binnen de stad geleid: dit om de handelsfunctie van de nederzetting te stimuleren. En hier begint de Binnendieze! Want de Bossche Binnendieze is eigenlijk het restant van de delta van de Aa en de Dommel die binnen de ommuurde stad zijn komen te liggen.
Bij de restanten van de waterpoort begon de Binnendieze. Het was niet mogelijk 'zo maar' door te varen vanaf de Aa: nee, er zal wel degelijk een bewaking aanwezig geweest zijn. Ruim een eeuw is de waterpoort in functie geweest. In 1318 kreeg de stad toestemming haar muren te verleggen en dat gebeurde in de loop van de veertiende eeuw. De twee waterpoorten verloren toen hun vestingfunctie, evenals de drie landpoorten.
De waterpoort bij het Rozemarijnpoortje heeft daarna een 'verborgen' bestaan geleid. Slechts vanaf de Binnendieze kon men haar zien. Deze Binnendiezetak - oorspronkelijk van de rivier de Aa - werd vanaf het begin van de negentiende eeuw van water voorzien door de Dommel. Varend op de Binnendieze, of vanaf het bruggetje in de Gasthuisstraat kon men de toren(s) zien. De meeste Bosschenaren wisten niet van het bestaan af.
Kees Spierings schreef erover in Het Bisdomblad van 19 november 1965: „Ik zie al uw verbaasde gezichten en hoor uw even verbaasde uitroepen bij mijn mededeling dat dit oeroude muurgedeelte nog steeds bestaat.” Toen Spierings dit schreef, was de oudste Binnendiezetak (stromend vanaf deze waterpoort naar een zelfde poort in de buurt van het Geertruikerkhof) inmiddels gedempt en was één van de torens geheel onder het zand verdwenen. Maar hij gaf wel een suggestie: „Had ik het voor het zeggen, ik maakte achter in de Korte waterstraat een open poort... om stadgenoot en vreemdeling gelegenheid te geven, ongestoord en in stilte peinzend te genieten van dit weergaloos mooie plekje stadschoon.”
Er kwam een doorgang vanuit de Korte Waterstraat en een aan het Herman Moerkerkplein. De ene toren bleef echter grotendeels 'verstopt' achter het zand van de gedempte Binnendiezetak, de andere toren zat geheel onder het maaiveld. Bij de restauratie van de Binnendieze is nu de toren weer grotendeels naar voren gekomen en zal ook de andere toren hoogstwaarschijnlijk een accent krijgen. Nu reeds duidelijk te zien vanuit de Gasthuisstraat, maar binnenkort via het Herman Moerkerkplein.


Brabants Dagblad donderdag 13 februari 1992
 

1992

A.H. van Drunen

De waterpoort bij het Herman Moerkerkplein
's-Hertogenbosch (Introduktienummer 1992) 31-33  [pdf]
1992

Henny Molhuysen

Verhalen en legenden : De Waterpoort
Brabants Dagblad donderdag 13 februari 1992 (foto)
1998

Wim Hagemans

Geschenk van aannemer Van den Bouwhuijsen aan stad Den Bosch. Toren Bossche waterpoort keer terug
Brabants Dagblad dinsdag 9 juni 1998 (foto)
 

De oude waterpoort, vóór 1960

H. Corvers
(tekening)
's-Hertogenbosch Waterstad